
امام
علی (ع)در خطبه 194 کتاب شریف نهج البلاغه در وصف منافقان می فرماید:ای
بندگان،شما را به ترس از خدا سفارش می کنم و شما را از منافقان می ترسانم،
زیرا آنها گمراه و گمراه کننده اند.خطاکار و خطاکاری تشویق کننده اند.به
رنگ های گوناگون ظاهر می شوند.از ترفندهای گوناگون استفاده می کنند و برای
شکستن شما از هر پناهگاهی استفاده می کنند و در هر کمینگاهی به شکار شما می
نشینند و از بیراهه ها حرکت می کنند.
امام
در ادامه می فرماید:وصفشان دارو و گفتارشان درمان اما کردارشان دردی است
بی درمان.بر رفاه و آسایش مردم حسد می ورزند و بر بلا و گرفتاری مردم می
افزایند و امید واران را ناامید می کنند.
آنها
در هر راهی کشته ای و در هر دلی راهی و بر هر اندوهی اشکها می ریزند. مدح
و ستایش را به یکدیگر قرض می دهند و انتظار پاداش می کشند.اگر چیزی را
بخواهند اصرار می ورزند و اگر ملامت شوند، پرده دری می کنند و اگر داوری
کنند اسراف می ورزند.
سپس
امام در تکمیل اوصاف منافقان می فرماید:آنها برابر هر حق باطلی و برابر هر
دلیلی شبهه ای و برای هر زنده ای قاتلی و برای هر دری کلیدی و برای ار شبی
چراغی تهیه کرده اند.
سپس
امام در انتهای این خطبه می فرماید:با اظهار یاس می خواهند به مطامع خود
برسند و بازارشان را گرم کنند و کالای خود را بفروشند.سخن می گویند اما به
اشتباه و تردید می اندازند.وصف می کنند اما فریب می دهند.در آعاز راه را
آسان و سپس در تنگناها به بن بست می کشانند.آنها یاوران شیطان و زبانه های
آتش جهنم هستند.